Αναστασία Ξενοφώντος Γαϊτάνου  ΑΡΧΙΚΗ | ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ | ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 

 
 

 
 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΘΕΑΤΡΟ | ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ | ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ | ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΝΕΡΙ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΑΦΗ

 
     
 
 

Η ζωή αλλιώς.
Τι μπορεί να σε οδηγήσει στην απελπισία;
Τι γίνεται αν βυθιστείς στη θλίψη ανεπιστρεπτί;
Τι ανατρέπει μια συμφορά;

Προσωπική άποψη:
Χαρά Δελλή

Δημοσιεύτηκε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών

 

 
     

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα -βασισμένο σε προσωπικά βιώματα- από την συγγραφέα, μέχρι τώρα εφηβικών βιβλίων, κυρία Αναστασία Ξενοφώντος Γαϊτάνου, ένα αισιόδοξο μάθημα ζωής με εφόδια την υπομονή, την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα. Μια κυκλοφορία των Εκδόσεων Ανώνυμο.

Αν η ζωή έχει νόημα στη χαρά, τότε έχει νόημα και στον πόνο και στην αρρώστια, αρκεί ο καθένας να βρει αυτό το νόημα για τον εαυτό του

Ο πόνος δημιουργεί ρωγμές στο κέλυφος του εγώ και είναι απαραίτητος μέχρι το σημείο που έχει υπηρετήσει τον σκοπό του, μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι δεν είναι απαραίτητος.

Η συγγραφέας ξεδιπλώνει την ψυχή της, όσο αφηγείται τις ιστορίες τριών συνηθισμένων, αγνώστων μεταξύ τους, ανθρώπων, που βιώνουν μια φυσιολογική ζωή, κι ενώ οι συμφορές που αντιμετωπίζουν μοιάζουν να τους οδηγούν στην απόγνωση, εκεί εισχωρεί -σαν αποδιοπομπαίος τράγος- ένα τέταρτο άτομο, με τον τρόπο του, συνωμοτικά, και τους ταρακουνά, ώστε να καταφέρουν να δουν τη ζωή τους αλλιώς.

 

Δικαιολογίες κι εμμονές. Μοναξιά, υπεκφυγές, φόβος. Κενό, αίσθημα άδειου και στεγνού, απουσία

Η δουλειά του -χιλιοειπωμένο-, η κούραση, ο καιρός -τόσο προβλέψιμο-, η οικονομική κρίση -το τελευταίο σουξέ.

Μόνη μου έπρεπε να τα καταφέρω. Μόνη μου! Είναι τρομακτικό όταν για πρώτη φορά αντιλαμβάνεσαι την πραγματική έννοια της λέξης μοναξιά. Με τρόμαξε η δύναμή της μα δεν είχα άλλη επιλογή. Έπρεπε με κάποιο τρόπο να πορευτώ μαζί της. Κι ενώ τα δάκρυα στέρεψαν, κι ενώ συμφιλιώθηκα με την ιδέα ότι μόνη μου θα έπρεπε να δώσω αυτή τη μάχη, μια σκέψη μπήκε ύπουλα μέσα μου και άρχισε να απλώνει τα πλοκάμια της στο μυαλό μου. Η σκέψη ότι πια είχα ημερομηνία λήξης

Τα κύματα

Τα κύματα σ οδηγούν εκεί που θέλουν να σε ξεβράσουν.

Να σε ξεβράσουν, ή ανάλογα με την όρεξή τους, να σε καταπιούν.

Είναι να μην βρεθεί η ψυχή σου, άδειο κοχύλι, πεταμένο στον βυθό τους.

Αλκυόνη Παπαδάκη

Ένα σοβαρό θέμα υγείας, μια ασθένεια, τραύματα του παρελθόντος που ξυπνούν, ένα παιδί ιδιαιτεροτήτων, ένα μωρό που δεν έρχεται, μια απιστία, μια απώλεια, ένας γάμος που γκρεμίζεται, γονικές ευθύνες, μια ακόμα εγκατάλειψη κι ένας χωρισμός φαντάζουν τέλματα αξεπέραστα. Αγγίζεις την απελπισία, γεύεσαι την απόγνωση, φτάνεις πάτο, νιώθεις ανήμπορος και ανίκανος να αντιδράσεις

Ένιωθα τα βλέμματά τους σαν πισώπλατες μαχαιριές να καρφώνονται στην πλάτη μου. Έκλεισα την πόρτα, ακούμπησα πάνω της και άφησα επιτέλους ελεύθερα τα δάκρυά μου. Δάκρυα που κυλούσαν στα μάγουλά μου, βγάζοντας όλα τα αποστήματα που κρύβονταν μέσα στην ψυχή μου. Την ντροπή για την κατάντια μου και τις τύψεις που ένιωθα γιατί απέκλεια με αυτό τον βάναυσο τρόπο από τη ζωή μου τους ανθρώπους που αγαπούσα περισσότερο στον κόσμο. Αποκαμωμένη, κουβαριάστηκα κάτω στο πάτωμα.

Η ζωή όμως είναι ωραία και η ελπίδα είναι η σανίδα σωτηρίας ανάμεσα στις δυσκολίες. Η ζωή είναι μια συνέχεια όπου όλα συνεχώς εξελίσσονται, χωρίς οριστικό τέλος. Πού θα ωφελήσει το happy end αν αφεθείς να βαλτώσεις σε στασιμότητα; Οι συμφορές δεν εξαφανίζονται, αλλά ας μην τους εξασφαλίζουμε βασιλικό θρόνο. Οι μνήμες έχουν τη γωνιά τους, οι θύμησες όμως κάνουν κάθε λεπτό πολύτιμο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο επιλέγουν να είναι

Cyndi Haynes

Κατερίνα, Πέτρος, Ειρήνη Μετέωροι. Μόνοι. Ευάλωτοι. Τόσο διαφορετικές περιπτώσεις με ένα κοινό στοιχείο. Ένα δυνατό σοκ, μια μεγάλη συμφορά. Ξεπερνιέται; Μπορούν να ξανανιώσουν φυσιολογικοί, να ξανακάνουν όνειρα; Εκείνα τα όνειρα-βαρόμετρο της ψυχολογίας τους. Να πιστέψουν πάλι στον εαυτό τους; Να ανανεωθούν; Μπαίνουν σε συνηθισμένη τροχιά ζωής ή εκτροχιάζονται και χάνονται στο σύμπαν; Συνδετικός τους κρίκος η Ιφιγένεια.

Μπορείς να αποστασιοποιηθείς για λίγο απ τη ζωή σου και να την αντιμετωπίσεις διαφορετικά; Μπορείς να την δεις με άλλο μάτι; Μπορείς να μετατρέψεις τη συμφορά σε μάθημα σοφίας, σε δυνατότητα ανακάλυψης της αλήθειας σου, σε νέο νόημα ζωής;

Συνταγές δεν υπάρχουν μα ούτε και εγγυήσεις. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε.

Το διάστημα αυτό όσο ποτέ ως τώρα είναι καθολικά αναγκαίο να δούμε τα πράγματα αλλιώς, όχι μόνο για το δικό μας καλό αλλά για το καλό όλων μας.

Εύθραυστες ισορροπίες, θυμός που ξεφουσκώνει, μελαγχολία, αίσθημα ευθύνης.

Το βιβλίο αυτό σε καθηλώνει με τις αλήθειες του. Είναι ένα πέρασμα που καταλήγει στη ζωή μέσω πόνου, ένα ανάγνωσμα βγαλμένο μέσα από τον πόνο για την αλήθεια της ζωής, τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και την προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Δεν μπορούσε να της κρατήσει μούτρα, ούτε να της θυμώσει, ούτε να την αγκαλιάσει, ούτε να την Αυτό το δεν που ήρθε απρόσκλητο στη ζωή του για δεύτερη φορά τον οδηγούσε στην τρέλα. Μακάρι να είχε τη δύναμη να το σβήσει ανεξίτηλα από τη ζωή του. Η συνειδητοποίηση της ανημποριάς του τον τσάκισε. Λύγισε. Σωριάστηκε στο πάτωμα. Ο χακί φάκελος έπεσε στο πάτωμα και τα σχέδια σκορπίστηκαν γύρω του σαν φτερά στον άνεμο. Ο θάνατος είναι απλώς μια μορφή μεταμόρφωσης, μοιάζει σαν να βγάζεις από πάνω σου ένα ρούχο που έχει πια φθαρεί., του ψιθύρισε στο αυτί. Τα λόγια της τον χτύπησαν σαν τις πρώτες σταγόνες μετά από ένα μακρύ καλοκαίρι κι αυτός σαν την ταλαιπωρημένη κατάξερη γη τα ρούφηξε άπληστα

Είσαι ο πρωταγωνιστής της ζωής σου; Κοιτάζεις κατάματα τις αλήθειες σου; Υπερασπίζεσαι τη ζωή σου, με κάθε κόστος;

Ένας τίτλος όλο ουσία

Πρόκειται για ένα καλογραμμένο, αξιόλογο ανάγνωσμα γεμάτο ηθικά διδάγματα κι ελπιδοφόρα μηνύματα. Η γραφή της κυρίας Ξενοφώντος, απλή και μεστή, απορρέει συγκίνηση κι ενσυναίσθηση. Με λεπτότητα, με αξιοπρέπεια κι ευγένεια, η συγγραφέας σε βάζει να σκεφτείς, να πονέσεις, να προβληματιστείς, να επαναπροσδιορίσεις πριν αναγεννηθείς. Οι χαρακτήρες ζωντανοί και άρτιοι. Εύκολα ταυτίζεσαι μαζί τους, εύκολα βιώνεις τα όσα τους ταλαιπωρούν. Η πλοκή της είναι ενδιαφέρουσα, ενώ υφαίνει εξαιρετικά τις ιστορίες των ηρώων της ως την κάθαρση.

Μαγευτικές αντιθέσεις από το εξώφυλλο κιόλας. Μέρα και νύχτα, φως και σκότος, ζωή και πόνος Κάθε συμφορά δεν είναι και μια ευκαιρία να αλλάξεις πλεύση ζωής προς το καλύτερο; Εσύ αποφασίζεις!

Το άρωμα της τριανταφυλλιάς να υπερέχει πάνω από τ αποκαΐδια. Το κίτρινο χρώμα της να νικά το μαύρο της στάχτης και της καταστροφής.

Πάντα θα υπάρχει η ελπίδα, παντού θα κρύβεται η καλοσύνη Πλάι στην αφέλεια, να ποντάρεις σε στοργικότητα και αλτρουισμό.

Η ζωή αλλιώς. Έτσι είναι η πραγματικότητα. Γκρι. Με πτώσεις και επανόδους. Σε πόσες στιγμές ευτυχίας έρχεται η πτώση και το χαστούκι της ζωής;

Οι αποδείξεις φορώντας τα καλά τους, έκαναν πασαρέλα μπροστά μου βγάζοντας τις αλήθειες τους στη φόρα.

Εσύ δεν ονειρεύεσαι; Δεν κάνεις σχέδια; Δεν έχει τύχει να σου έρθουν τα πράγματα διαφορετικά; Μη φοβάσαι όμως να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου επειδή ίσως δεν το αξίζεις ή ίσως αποτύχεις. Η μεγαλύτερη απώλεια είναι αυτό που πεθαίνει μέσα μας ενόσω είμαστε ακόμη ζωντανοί. Για όλα υπάρχει τρόπος να ξεπεραστούν, φτάνει να πάρουμε τη ζωή αλλιώς