Αναστασία Ξενοφώντος Γαϊτάνου  ΑΡΧΙΚΗ | ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ | ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 

 
 

 
 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΘΕΑΤΡΟ | ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ | ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ | ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΝΕΡΙ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΑΦΗ

 
     
 
Συνέντευξη στην εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ στις 25/5/2020 από τον δημοσιογράφο Αντρέα Κούνιο.
 
 

1. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Μπορεί να μη θυμάμαι ακριβώς τον τίτλο αλλά μια εικόνα ζωντανεύει μπροστά μου. Να φτάνω με το ποδήλατό μου στη βιβλιοθήκη του χωριού μου, που τότε στεγαζόταν σε ένα σπίτι δίπλα από την εκκλησία του Αποστόλου Λουκά, και να δανείζομαι ένα Μίκυ Μάους. Ο κύριος Γιάγκος μου το έδινε, περιποιημένο με χοντρό εξώφυλλο από σκληρό χαρτόνι που είχε φτιάξει ο ίδιος, και ενώ έβγαινα έξω τον άκουγα να μου λέει να μην ξεχάσω να το επιστρέψω.

2. Το τελευταίο, ποιο είναι;

 Όσοι αγαπιούνται, της Victoria Hislop.

3. Η αγάπη σας για τα βιβλία σας ώθησε προς τη λογοτεχνία ή μεσολάβησε και κάτι άλλο;

Αυτό που με ώθησε στη λογοτεχνία, πέρα από τη βαθιά μου αγάπη προς τα βιβλία, ήταν ο θαυμασμός μου προς τους συγγραφείς και γενικά σε όλους όσους μπορούν να δημιουργούν.

4. Γιατί, λοιπόν, γίνατε συγγραφέας;

Αρχικά ο λόγος ήταν η ανάγκη μου να κοινωνήσω τις ιδέες μου. Όσο όμως προχωρούν τα χρόνια συνειδητοποιώ ότι η συγγραφή έχει γίνει για μένα ανάγκη. Μέσα απ αυτή λύνω τα κουβάρια της ψυχής μου.

5. Αλλά και γιατί γίνατε δασκάλα;

Ο συγγραφέας και ο εκπαιδευτικός μοιάζουν πολύ. Και οι δυο αφήνουν το χνάρι τους στις ψυχές των ανθρώπων.  Και τι πιο σπουδαίο απ αυτό!

6. Σε τι διαφέρει ο μικρός αναγνώστης από τον μεγάλο αναγνώστη;

Ο μικρός αναγνώστης είναι πιο απαιτητικός από τον μεγάλο. Ίσως γιατί οι ιδέες των παιδιών δεν φιλτράρονται, τα πιστεύω τους είναι πιο αγνά και η κριτική τους πολύ πιο αυστηρή. Άρα, το να γράφεις για παιδιά δεν είναι εύκολη υπόθεση, αντίθετα απαιτεί προσοχή και πάνω απ όλα σεβασμό.

7. Οι ιστορίες που ξεδιπλώνετε έχουν σχέση με την πραγματικότητα ή με τη φαντασία;

Ένας συνδυασμός των δύο. Η πραγματικότητα δίνει το έναυσμα και η φαντασία το απογειώνει.

8. Υπάρχει, εντέλει, διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία;

Κατά τη γνώμη μου όχι! Η ζωή μας έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει πραγματικότητα τα πιο ευφάνταστα σενάρια.

9. Η ζωή θα μπορούσε, με λίγη έστω δόση τόλμης, να χαρακτηριστεί ως παραμύθι;

Το ελπίζω και το εύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.

10. Το παραμύθι πρέπει να έχει καλό ή κακό τέλος;

Το παραμύθι πρέπει να δίνει εκείνο το τέλος που μπορεί να αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση.

11. Ποιο κλασικό παραμύθι θα θέλατε να είχατε γράψει;

Τη Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Καρόλου Ντίκενς, γιατί μιλά για τις δεύτερες ευκαιρίες που μας δίνονται στη ζωή, τις οποίες αγαπώ ιδιαίτερα.

12. Ποιος ήρωας/ηρωίδα από αυτά τα κλασικά παραμύθια, θα θέλατε να ήταν φιλαράκι σας;

Τα δύο ξωτικά στο παραμύθι Ο παπουτσής και τα δύο ξωτικά. Αυτά τα πλασματάκια που τη νύχτα έφτιαχναν υπέροχα παπούτσια δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον παπουτσή να αυξήσει την πελατεία του. Αυτό δεν είναι η φιλία; Να προσφέρεις στον άλλο αυτό που έχει ανάγκη με ανιδιοτέλεια.

13. Προσθέστε, σας παρακαλώ πολύ, στη συντροφιά μας, πέντε λογοτέχνες, που δεν βρίσκονται εν ζωή, ώστε να την κάνουμε περισσότερο ενδιαφέρουσα.

Λουντέμης (Ένα παιδί μετράει τα άστρα - ύμνος προς το βιβλίο), Παπαδιαμάντης

(Η Φόνισσα, ακόμη και τώρα που τη διαβάζω με κάνει να ανατριχιάζω), Όσκαρ Ουάιλντ (λατρεύω τα παραμύθια του Ο εγωιστής γίγαντας και Ο ευτυχισμένος Πρίγκιπας), Αίσωπος (με τα διδάγματά του μεγάλωσα), Καβάφης (τα ποιήματά του με σημάδεψαν).

14. Προσθέστε και πέντε που βρίσκονται εν ζωή.

Τριβιζάς (η επιτομή της φαντασίας), Nina George (λατρεύω τη γραφή της), Τζον Γκριν (ο συγγραφέας που κινείται με δεξιοτεχνία από το εφηβικό μυθιστόρημα στο μυθιστόρημα για ενήλικες), Μάρω Βαμβουνάκη (βιβλία που αφήνουν το σημάδι τους για πάντα), Yamada Kobi (απογειώνει τα παραμύθια του με τη λιτή περιεκτική γραφή του).

15. Ένας κακός άνθρωπος μπορεί να είναι ένας καλός συγγραφέας;

Κακός δεν υπάρχουν κακοί άνθρωποι, υπάρχουν μπερδεμένοι άνθρωποι, άνθρωποι που πήραν λάθος μια στροφή του δρόμου και οδηγήθηκαν σε αδιέξοδα. Αυτά τα αδιέξοδα μπορεί να δώσουν τα πιο υπέροχα βιβλία. Τρανή απόδειξη οι βιογραφίες των πιο σπουδαίων συγγραφέων ανά τον κόσμο.

16. Πότε λέτε για κάποιον ότι είναι κακός άνθρωπος;

Δεν λέω ότι είναι κακός άνθρωπος αλλά συνήθως ότι είναι δύσκολος άνθρωπος, δηλαδή ένας άνθρωπος που ταλαιπωρεί τους γύρω του. Ας μην ξεχνάμε ότι απ αυτούς τους δύσκολους ανθρώπους μπορούμε να διδαχτούμε πολλά. Άρα, είναι κι αυτοί αναγκαίοι.


17.
Και πότε λέτε για κάποιον ότι είναι καλός συγγραφέας;

Θα σας απαντήσω με ένα απόσπασμα από το ποίημα του Charles Bukowski το οποίο με εκφράζει απόλυτα.

Αν το κάνεις για τα λεφτά ή τη δόξα,

μην το κάνεις.

Αν ο μέσα σου ήλιος

δεν σου καίει τα σπλάχνα,

μην το κάνεις.

18. Ανεξαρτήτως αυτού, οι συγγραφείς, ευρύτερα, οφείλουν να είναι αμφισβητίες, ακόμα και αιρετικοί και, ίσως ίσως, να μην αποδέχονται καμιά μορφή εξουσίας;

Κανείς δεν οφείλει τίποτα και σε κανέναν. Πορεύεται στη ζωή όπως νιώθει. Το ίδιο και οι συγγραφείς. Απλά ο συγγραφέας έχει ένα όπλο, το μικροσκόπιό του. Πρόκειται για ένα αλλιώτικο μικροσκόπιο μέσα από το οποίο ερμηνεύει τα πάντα διαφορετικά. Αυτό είναι η δύναμή του.

19. Εάν έγραφες τώρα ένα παραμύθι για την πανδημία, πώς θα το ξεκινούσες;

Μια φορά κι έναν καιρό η Γη ήταν τόσο κουρασμένη, ταλαιπωρημένη, μπαφιασμένη, μπουχτισμένη και απελπισμένη από τους ανθρώπους  που αποφάσισε να πάει στον γιατρό του σύμπαντος. Εκείνος αφού την εξέτασε προσεκτικά διέγνωσε οξεία κατάθλιψη και της συνέστησε μια νέα καινοτόμα θεραπεία

20. Και πώς θα το τελείωνες;

ψηφίστηκε από όλα τα πλάσματα του σύμπαντος ότι μια φορά τον χρόνο η γη θα σταματούσε να κινείται. Θα ξεκουραζόταν και θα έπρεπε οι άνθρωποι να την υπηρετούν.