Αναστασία Ξενοφώντος Γαϊτάνου  ΑΡΧΙΚΗ | ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ | ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 

 
 

 
 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΘΕΑΤΡΟ | ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ | ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ | ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΝΕΡΙ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΑΦΗ

 
     
 
 

Περίληψη

Η ζωή του γινόταν κάθε μέρα όλο και πιο δύσκολη. Από τη δουλειά του τον έδιωξαν γιατί ήταν διαφορετικός. Από τα μαγαζιά τον έδιωχναν γιατί ήταν διαφορετικός. Στις συγκοινωνίες δεν τον δέχονταν γιατί ήταν διαφορετικός. Οι φίλοι του έπαψαν να τον κάνουν παρέα γιατί ντρέπονταν που ήταν διαφορετικός.
Κι αυτός ρωτούσε τον εαυτό του:
Τώρα πρόσεξαν ότι είμαι διαφορετικός; Πρέπει να γίνω ένας ίδιος μες στους ίδιους;

 

Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους, του Νικόλα Ανδρικόπουλου, εκδόσεις Καλέντη

Δραστηριότητες

1η) Παιδιά σε ρόλο

α. Τα παιδιά θα υποδυθούν τους κατοίκους μιας χώρας. Η χώρα τους όμως είναι ιδιαίτερη αφού όλοι όσοι ζουν εκεί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ζητούμε από τα παιδιά να υποθέσουν ποιο μπορεί να είναι αυτό.

β. Την απάντηση θα τη βρουν μέσα σε ένα μπαούλο. Εκεί υπάρχουν άσπρα φουλάρια. Τα παίρνουν και τα φοράνε.

γ. Ανάγνωση αποσπάσματος από το παραμύθι (σελ.13) Λένε πως εμείς τώρα.

δ. Μουσική και κίνηση. Μια συνηθισμένη μέρα στη χώρα τους την Ασπρική. Τα παιδιά κινούνται με τη μουσική, μιλούν, γελούν, παίζουν. Η/Ο εκπαιδευτικός κρατά την εικόνα του Πορφύριου και κινείται κι αυτή/αυτός ανάμεσα τους. Στο τέλος τοποθετεί σε μια καρέκλα την εικόνα του.

2η) Η Αποκάλυψη

α. Η/Ο Εκπαιδευτικός σταματά τη μουσική και χτυπά το ντέφι. Λέει: Ξαφνικά και χωρίς λόγο γυρνάτε και βλέπετε ότι κάποιος από εσάς δεν είναι άσπρος αλλά Τα παιδιά γυρνούν και βλέπουν τον Πορφύριο που είναι κατακόκκινος. Η/Ο εκπαιδευτικός συνεχίζει να μιλά και τα παιδιά κάνουν αυτά που λέει Συζητάτε μεταξύ σας για το χρώμα του, τον περιτριγυρίζετε, τον δείχνετε θυμωμένοι και στο τέλος πάτε στα σπίτια σας.

β. Ποιος είναι όμως ο Πορφύριος; Ανάγνωση αποσπάσματος από το παραμύθι (σελ.13)

Το σίγουρο πάντως να ο διαφορετικός.  Ακολουθεί συζήτηση και τονίζονται οι πληροφορίες που δίνονται για τον Πορφύριο (καλός, φιλήσυχος, ξεχωριστός, κόκκινος).

γ. Πώς αποκαλούν οι ίδιοι τον Πορφύριο; Πάλι με βάση το παραμύθι τα παιδιά απαντούν (παράξενος, αλλιώτικος, κόκκινος, διαφορετικός)

3η) Πώς συμπεριφέρονται οι Ασπρικανοί στον Πορφύριο;

α. Δίνουμε σε κάθε ομάδα ένα διαφορετικό απόσπασμα από το παραμύθι και το δραματοποιούν.

Α ομάδα: Όταν πήγαινε στα μαγαζιά για να ψωνίσει τον έδιωχναν, γιατί ήταν διαφορετικός.

Β ομάδα: Από τη δουλειά του τον έδιωξαν, γιατί ήταν διαφορετικός.

Γ ομάδα: Οι φίλοι του σταμάτησαν να τον κάνουν παρέα, γιατί ντρέπονταν που ήταν διαφορετικός.

Δ ομάδα: Όταν αρρωστούσε και πήγαινε στο νοσοκομείο τον έδιωχναν, γιατί ήταν διαφορετικός.

β. Διάδρομος συνείδησης. Οι κάτοικοι αποφασίζουν αν θέλουν να φύγει ή να μείνει.

γ. Πώς νιώθει όμως ο Πορφύριος; Ζωντανεύουν οι σκέψεις του Πορφύριου. Αυτό μπορεί να γίνει σε ένα κομμάτι χαρτί ή αν θέλουμε να δώσουμε ένα θεατρικό στίγμα στη δραστηριότητα, βγάζουμε παιδιά έξω που περιστοιχίζουν την εικόνα του Πορφύριου και φωνάζουν δυνατά τη σκέψη του.

δ. Ανάγνωση σελ. 15 Κι ο Πορφύριος έκλαιγε κι έφυγε από αυτό.

4η) Οι περιπέτειες του Πορφύριου μετά που έφυγε από τη χώρα του.

Δίνουμε σε κάθε ομάδα μια εικόνα από το παραμύθι και προσπαθούν να μαντέψουν τι συνέβη. Με αυτό τον τρόπο δίνεται η συνέχεια της ιστορίας. Η/Ο εκπαιδευτικός διαβάζει σχετικά αποσπάσματα για να βοηθήσει στη σωστή αφήγηση της ιστορίας.

5η) Τι απέγινε στο τέλος ο Πορφύριος;

α. Η/Ο εκπαιδευτικός δείχνει στα παιδιά την τελευταία εικόνα στην οποία φαίνεται ότι οι κάτοικοι της Ασπρικής τον έχουν αποδεχτεί. Τα παιδιά προσπαθούν να μαντέψουν τι προηγήθηκε και άλλαξαν στάση απέναντι του οι Ασπρικανοί (γραπτά ή προφορικά).

β. Η/Ο εκπαιδευτικός διαβάζει τη σελίδα 29 που αποκαλύπτει τον λόγο.

6η) Ο Πορφύριος γίνεται ήρωας.

α. Η/Ο εκπαιδευτικός διαβάζει τη 31 σελίδα Γι αυτό η πολιτεία κατάλαβα

β. Τι κατάλαβε ο Πορφύριος; Δίνεται σε κάθε ομάδα η απάντηση του ήρωα χωρισμένη σε κομμάτια. Τα παιδιά τοποθετούν σωστά τα κομμάτια και τα διαβάζουν όλοι μαζί.

Στη λύπη και στον πόνο είμαστε όλοι ίδιοι. Καλύτερα λοιπόν να χαμογελάμε και να χαιρόμαστε, κι ας είμαστε διαφορετικοί.